கடற்கரை ஓரம் கால் பதிய நின்றபோது
கடுகி வந்து கால் தொடும் அலைகள்
தொட்ட சுகம் பாதம் உணருமுன்னே
விட்டுச் செல்லும் நம்மை விரைவாக.
பல பிறவி எடுக்கும் உயிர்கள் போல்
கடலிலிருந்து புதுப் பிறவி எடுத்து வந்து
கரை தொடும் இலக்கை எட்டியபின்
விலகி ஓடிக் கரைந்திடும் கடலுக்குள்.
ஓர் அலையை நானும் உற்று நோக்கியபோது அதன்
நேர் பார்வை என் மேல் நிலைத்தது ஓர் கணம்
முன் எப்போதோ என் காலைத் தழுவித் தன்
அன்பைக் காட்டி இருக்குமோ அந்த அலை?
சந்திப்போம் பலரை நாம் நம் வாழ்வில் தினமும்
சிந்திப்பதில்லை அவர் பற்றி அதன் பின்னால்
என்றோ நாம் சந்தித்த நபர் நம்மை நினைக்கக் கூடும்
இன்றும் நம்மை அன்புடன் ஆயின் நாமறியோம் அதை.
மீண்டும் அவர் நம்மைச் சந்தித்தால் பின்னாளில்
ஆன்ற மகிழ்வுடன் அணுகுவார் அவர் நம்மை
முந்தைய சந்திப்பின் நினைவினால் நெகிழ்ந்து
சந்தித்த நினைவோ நமக்கில்லாதபோது.
காலைத் தொட்ட அலை என்னை அறிந்ததை
மேலைக் கதிரவன் பார்த்து என்னை எள்ளியபோது
பாலைவனத்தில் பூத்த மலர் போல் என் மனிதில்
மூலையில் எழுந்த சிந்தனை இது.
அனைவரிடம் அன்பு காட்டும் இனிய பண்பை
முனைப்பாய்க் கடைப்பிடித்து அதை நம் வாழ்க்கை
முறையாய்க் கொண்டால் இல்லை இச்சங்கடம்
குறைவின்றி அனைவரிடமும் அன்பு காட்டுவதால்.
No comments:
Post a Comment